Traktat z Alcáçovas – traktat kończący wojnę o sukcesję kastylijską, zawarty 4 września 1479 r. przez władców Kastylii i Aragonii – Izabelę I Kastylijską i Ferdynanda II Aragońskiego z jednej strony oraz władcę Portugalii Alfonsa V Afrykańczyka i jego syna Jana II Doskonałego z drugiej strony.
W traktacie królowie Portugalii zrzekali się pretensji do tronu Kastylii, a władcy Kastylii i Aragonii zobowiązywali się nie rościć sobie pretensji do tronu portugalskiego. Traktat przewidywał także małżeństwo między najstarszą córką Ferdynanda II i Izabeli I, Izabelą z Asturii, z wnukiem Alfonsa V i synem Jana II, Alfonsem. Alfons i Jan podpisali traktat 8 września 1479 r. w Evorze, a Izabela i Ferdynand 6 marca 1480 r. w Toledo, natomiast papież Aleksander VI ratyfikował go 2 czerwca 1481 r. bullą .
Traktat ustalił również, że Wyspy Kanaryjskie pozostaną we władzy Kastylii, natomiast Portugalia otrzymała prawo do eksploatacji Oceanu Atlantyckiego na południe od tych wysp, prowadząc żeglugę, handel i podbój nowych terytoriów. Tym samym Portugalia potwierdziła swoje prawa do Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka, a poza tym utrzymała położone dalej na północy – Maderę i Azory.