25 kwietnia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do Batalionu Zapasowego 12 pułku piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 612. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 80 pułk piechoty. W 1923 był przydzielony do 19 Dywizji Piechoty w Wilnie na stanowisko II oficera sztabu, pozostając oficerem nadetatowym 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce. W następnym roku służył w macierzystym 85 pp. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 196. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925 dowodził II batalionem 85 pp. W 1928 ponownie służył w 19 Dywizji Piechoty. W lipcu 1929 został przeniesiony do 85 pp na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1930 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy Batalionu KOP „Dawidgródek”. W grudniu 1932 został przeniesiony z KOP do 37 pułku piechoty w Kutnie na stanowisko kwatermistrza. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 8. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 kwietnia 1936 został przeniesiony do 56 pułku piechoty w Krotoszynie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W 1937 ukończył kurs dowódców pułków w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.