Język i styl Dzieło to poetycka narracja napisana prozą. Język jest bogaty i wyszukany, pełen przymiotników, metafor, personifikacji. Ponadto, w książce znajdują się liczne andalucyzmy – słowa typowe dla hiszpańskiego regionu Andaluzji. Tekst zawiera również fragmenty popularnych pieśni oraz wers sonetu Shakespeare’a. Oprócz wymienionego dramaturga, poeta wspomina również w swoim dziele inne, znane osobowości (np. Fra Angélico, Piero di Cosimo, Courbet i Böcklin), które przypominają mu dzieciństwo. Dzieło jest bogate w szczegółowe opisy andaluzyjskiej przyrody.
Przekłady na język polski Utwór został udostępniony polskim czytelnikom w trzech wersjach (dwa przekłady Floriana Śmiei oraz jeden Janusza Strasburgera). Pierwszy polski przekład to Srebroń i ja Floriana Śmiei (Oficyna Poetów i Malarzy, Londyn, 1961) drugi to Srebrzynek i ja, w przekładzie Janusza Strasburgera (Pax, Warszawa, 1962)P. Sawicki, Polska–Hiszpania, Hiszpania–Polska Poszerzanie horyzontów, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Filologicznej we Wrocławiu, Wrocław, p. 33.. Są to dwa konkurencyjne przekłady, które różnią się przede wszystkim tytułami. Florian Śmieja przetłumaczył imię bohatera książki jako „Srebroń”, fonetycznie bliższe oryginałowi dzięki grupom spółgłoskowym r/sr/br oraz miękkim „n”.