Ulica Markowska – ulica w dzielnicy Praga-Północ w Warszawie.
Historia Około 1818 przy ulicy Ząbkowskiej, w miejscu jej przecięcia przez okop Lubomirskiego (późniejsze skrzyżowanie z ulicą Markowską) wzniesiono pawilony rogatek Ząbkowskich. Zostały one rozebrane pod koniec XIX wieku, po przyłączeniu do miasta w 1889 Szmulowizny i przesunięciu jego granic z ul. Markowskiej na wschód, na linię torów kolejowych.
W drugiej połowie XIX wieku w miejscu ulicy istniała droga na nasypie ziemnym, którą transportowano towary między Dworem Terespolskim i Dworcem Petersburskim. Ten teren był nazywany Kolonią Pasztejna (od nazwiska młynarza Szmula Pasztejna). Pierwszy odcinek ulicy, między ulicami Białostocką i Ząbkowską, wytyczono przed 1896, a do 1900 przedłużono ją na południe do ul. Kijowskiej. Nadana nazwa pochodzi od podwarszawskiej miejscowości Marki.
Do 1914 przy ulicy znajdowały się głównie składy i warsztaty. Największym zakładem produkcyjnym przypisanym do numeracji ulicy była fabryka Waberski i S-ka, wytwarzająca urządzenia wentylacyjne, klimatyzacyjne oraz centralnego ogrzewania. W latach 20. i na początku lat 30. XX wieku przy ulicy powstał zespół kamienic czynszowych. W latach 30.