Akcja trzeciej opowieści toczy się 20 tysięcy lat po pierwszej, a jej bohaterami są VJ-23X i MO-17J. Ludzie są nieśmiertelni i za około pięć lat zapełnią całą galaktykę. Cały ten rozwój osiągany jest dzięki pracy kolejnego superkomputera – Galaktycznego AC. Bohaterowie rozmawiając o konieczności kolonizacji innych galaktyk, przechodzą na temat wykładniczo rosnącego zapotrzebowania na energię. Dochodzą do wniosku że cokolwiek by robili, mogą tylko opóźniać wyczerpanie całej energii, chyba że odwróciliby entropię. Pytają się Galaktycznego AC czy to możliwe, jednak nadal jest zbyt mało danych aby mógł udzielić odpowiedzi.
Na etapie rozwoju cywilizacji w czwartej historii ludzie w większości są umysłami latającymi po przestrzeni, nie korzystają ze swoich ciał i komunikują się telepatycznie. Galaktyczny AC stał się Metagalaktycznym AC, a większość jego konstrukcji znajduje się w hiperprzestrzeni. Bohaterowie tej opowieści, Zee Pierwszy i Dee Sub Wun, rozmawiają o miejscu gdzie zaczęła się ludzkość. Kiedy od Metagalaktycznego AC dowiadują się, że Słońce umarło i zamieniło się w białego karła, zastanawiają się czy da się powstrzymać umieranie gwiazd.