W październiku 1940 objęła stanowisko szefa łączności i kolportażu w Komendzie Głównej Batalionów Chłopskich.
Aresztowana 2 października 1941 i osadzona na Pawiaku (do 25.8.1942), następnie w Oświęcimiu (25.8.1942-28.10.1944) i Ravensbrück (29.10.1944-25.4.1945). We wszystkich miejscach osadzenia brała czynny udział w ruchu oporu. Z Ravensbrück wywieziona do Szwecji skąd powróciła w listopadzie 1945. Po wojnie piastowała stanowisko sekretarza Prezydium Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej RP (1945-1948), należała również do Polskiego Stronnictwa Ludowego (1945-1947). Następnie pełniła funkcję kierowniczki Wydziału Historycznego i przewodniczącej Komisji Historycznej Naczelnego Komitetu Wykonawczego ZSL. W latach 1957–1961 była z ramienia Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego posłanką na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej II kadencji.
W dniu 30 maja 1945 została przez ppłk. Franciszka Kamińskiego awansowana do rangi majora i odznaczona Orderem Virtuti Militari 5 klasy. Nadanie to zostało pozytywnie zweryfikowane w dniu 13 maja 1966 przez Główną Komisję Weryfikacyjną ds. Oznaczeń przy Zarządzie Głównym ZBoWiD.