U kresu wojny pełnił funkcję komendanta austriackiej załogi wojskowej, stacjonującej w Sanoku. W tym czasie w miejscowych koszarach (przed wojną zajmowanych przez 45 pułk piechoty) stacjonował 54 pułk piechoty. W tym czasie przyjaźnie nastawieni wobec sprawy polskiej czescy wojskowi z pułku utworzyli rewolucyjny Komitet Żołnierski (na czele którego stanął por. Viktor Nopp-Rudolf, który był patriotycznie usposobiony i szczególnie oddany dla sprawy polskiej). Zamiarem Komitetu było wypowiedzenie posłuszeństwa komendzie pułku oraz powrót do Czech. W dniu 1 listopada 1918 do koszar udała się skierowana rankiem tego dnia przez sanocką Radę Miejską delegacja z żądaniem wobec płk. Maksymowicza rozbrojenia załogi wojskowej i oddania władzy Polakom. W składzie delegacji byli: burmistrz Sanoka dr Paweł Biedka, były burmistrz Feliks Giela, adwokaci dr Wojciech Ślączka, dr Adolf Bendel i dr Jonasz Spiegel, działacze sokoli Adam Pytel i Marian Szajna, Michał Słuszkiewicz, lekarz dr Karol Zaleski, H. Sobol, Tomasz Rozum, Michał Guzik oraz wojskowi kpt. Antoni Kurka, kpt. Franciszek Stok, kpt. Eugeniusz Hoffman, nadpor. Viktor Nopp-Rudolf (czeski oficer 54 pułkuW późniejszym polskim piśmiennictwie niekiedy wymieniany jako por. „Napp”).