W elewacji frontowej zaprojektowano portyk z czterema filarami o przekroju kwadratowym, połączonymi arkadami, nad którymi, na belkowaniu znalazła się data budowy pałacu (R. 1853 Lipca 4 dn.). Portyk jest zwieńczony trójkątnym, spłaszczonym frontonem, ozdobionym kroksztynowym gzymsem. Od strony ogrodowej odpowiednikiem portyku był środkowy, trójosiowy, wydatny ryzalit, również zwieńczony trójkątnym frontonem. Przed nim był niewielki taras, na który prowadziły z ogrodu szerokie, czterostopniowe, kamienne schody.

Obok głównego domu mieszkalnego, po jego lewej stronie stała dziewięcioosiowa, murowana oficyna, w tym samym stylu, co budynek główny. Na jej centralnej osi był nieco wyższy ryzalit zwieńczony trójkątnym przyczółkiem.

Dwudziestohektarowy park należał do największych i najpiękniejszych w okolicy. Leżał na terenie opadającym ku rzeczce Oniksztynce i jezioru Rubiki.

Ksiądz Zabiela utworzył w 1933 roku w pałacu kościół i szkołę.