Następnie prezes Sądu Powiatowego w Złoczowie (1875-1877) a od 1877 ponownie był radcą sądowym w Wyższym Sądzie Krajowym we Lwowie. W latach 1883–1884 był sędzią austriackiego Sądu Najwyższego (Obersten Gerichtshof). Potem był prezydentem Sądu Krajowego (1884-1885) i Wyższego Sądu Krajowego (1886-1898) w KrakowieGrzegorz M. Kowalski, Sądownictwo od reform w połowie XIX wieku do 1918 roku, Sąd Apelacyjny w Krakowie – online [24.06.2020]. W latach 1887–1897 członek austriackiego Trybunału Stanu (Staatsgerichtshof). W 1897 przeszedł w stan spoczynku. Był członkiem Komisji Prawniczej Akademii Umiejętności w Krakowie (1896-1897)Rocznik Akademii Umiejętności w Krakowie. Rok 1896-1897, Kraków 1897, s. 40, RCIN-wersja elektroniczna.
Poseł do austriackiej Rady Państwa V kadencji (22 października 1878 – 22 maja 1879) i VI kadencji (7 października 1879 – 23 kwietnia 1885)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848–1918,Warszawa 1996. Pierwszy raz został wybrany w wyborach uzupełniających po śmierci Joachima Landau, w kurii II (miejskiej), w okręgu wyborczym nr 11 Brody-Złoczów. Powtórnie wybrano go w kurii IV (gmin wiejskich w okręgu wyborczym nr 20 (Złoczów-Zborów-Olesko-Przemyślany-Gliniany). W parlamencie należał do grupy posłów konserwatywnych (stańczyków) Koła Polskiego w Wiedniu.