Zasłynęli jako marynarze i kupcy. Osiedlili się w różnych zakątkach wschodniej Indonezji, zwłaszcza w archipelagu Moluków, m.in. na wyspach Sula, Buru i Seram, a także w indonezyjskiej części Nowej Gwinei, na Celebesie i Małych Wyspach Sundajskich oraz w stanie Sabah w dzisiejszej Malezji. Od XVI/XVII w. do XX w. tworzyli Sułtanat Butonu. Islam przyjęli pod wpływem ludu Ternate. Pomiędzy tym regionem a wyspą Ternate ukształtowały się interakcje polityczne oraz związki kulturowo-językowe. Samo określenie „Buton” prawdopodobnie pochodzi z języka ternate, gdzie słowo oznacza „targowisko”; niemniej według lokalnej tradycji chodzi o nazwę pewnego gatunku rośliny (Barringtonia asiatica). Ze względu na swoje położenie geograficzne wyspa Buton stanowiła niegdyś miejsce postoju statków wojskowych i handlowych. Dla górskich kultur archipelagu Moluków szeroko rozumiana ludność Buton miała spełnić rolę dostarczycieli wiedzy i zapożyczeń słownikowych związanych z tradycjami morskimi.