Teoria MUI opisuje, że obiekty, nie postrzegane są publicznie i wspólnie przez wszystkich, ale jako tylko ikony własnego indywidualnie odrębnego MUIDonald Hoffman, Conscious Realism and the Mind-Body Problem, str. 97, http://www.cogsci.uci.edu/~ddhoff/ConsciousRealism2.pdf, dostęp 25 lipca 2020. Tak jak na pulpicie, gdy gra się w grę komputerową z kilkoma użytkownikami innych kopii tej samej gry, np. gry w piłkę nożną, to kopiąc piłkę do współużytkowników, oni nie dostaną jej, ale jedynie obserwują swoje pulpity komputerowe. Przykładowo, „łyżka jest moją ikoną opisującą potencjalny profit do zdobycia. Gdy otwieram oczy to konstruuje łyżkę, ona teraz istnieje, by móc użyć jej, aby otrzymać profity. Gdy zamykam oczy, łyżka na moment przestaje istnieć, ponieważ przestaje ją konstruować. Coś tam istnieje, w czasie kiedy nie patrzę, lecz cokolwiek to jest, to nie jest łyżka, ani nie obiekt w czasoprzestrzeni”Donald Hoffman, „The case against reality”, s. 79, Penguin Books, 2020, . Aktywność mózgu nie tworzy świadomego doświadczania, gdyż to co jest mózgiem to tak samo tylko własna projekcja indywidualnie odrębnego MUIDonald Hoffman, Conscious Realism and the Mind-Body Problem, str. 109, 115, http://www.cogsci.uci.edu/~ddhoff/ConsciousRealism2.pdf, dostęp 25 lipca 2020Donald Hoffman, „The case against reality”, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Donald D. Hoffman · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.