Własny ukształtowany MUI jest wtedy adaptacyjny, tak jak w analogii interfejsu na którym nie kasuje się ikony plików swojej kilkuletniej pracy, czego konsekwencją byłaby znacznie mniejsza zdatność (ang. fitness) z innymi poprzez ten interfejsDonald Hoffman, „The case against reality”, s. 60, Penguin Books, 2020, . Nie neguje to więc przyczynowości, konsekwencji własnych czynów w interakcji z innymi. Tak jak w przytoczonej wcześniej analogii MUI do gry komputerowej, dana jednostka świadomościowa jest nieuwarunkowana, ale jako użytkownik gry może się z gry komputerowej wylogować, że inni użytkownicy (w tej grze) nie będą jego już nigdy postrzegać. Może on też potem zalogować się do całkiem innej gry, tj. innego MUI. Mogłoby to nawiązywać do buddyjskiego opisu procesu umierania do nieuwarunkowanej natury umysłu poza sansarą oraz do opisu stanu pośmiertnego bardo, gdzie od nieuwarunkowanej natury umysłu i nieograniczonych możliwości, stopniowo buduje się model indywidualnej egzystencji, by po stanie bardo model ten się sfinalizował i nastąpiło uwarunkowane odrodzenie (reinkarnacja).
Instytut Trace Institute