Skutki kasaty Klasztory posiadały duże obszary żyznej ziemi (13% ziemi w Anglii i Walii), gospodarstwa rolne, a także nieruchomości i gotówkę, z tego powodu ich przymusowa konfiskata przez Koronę spowodowała skuteczną transformację gospodarki; faktycznie dziesięciny otrzymywane przez klasztory były nadal wymagane, ale tym razem jako królewski podatek. Trzy czwarte skonfiskowanej ziemi stała się własnością szlachty, która była największym beneficjentem kasaty klasztorów.
Chciwość urzędników królewskich i presja Henryka VIII, aby w krótkim czasie osiągać zyski spowodowały, że wiele nieruchomości sprzedano za bardzo małe kwoty arystokracji i drobnej szlachcie. Wiele cennych dzieł sztuki również zniszczono, ponieważ nie były uznane za nadające się do sprzedaży. Korona zarezerwowała dla siebie sprzedaż złotych i srebrnych przedmiotów, zaś inne cenne przedmioty zostały sprzedane bogatym właścicielom ziemskim. Opuszczone budynki klasztorne zostały celowo zniszczone w celu uzyskania kamieni do innych konstrukcji lub metalowych części do odsprzedaży.