Po wyzwoleniu z niewoli (w maju 1945) wstąpił do 2 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Służył jako dowódca drużyny w plutonie rozpoznawczym 64 Pomorskiego batalionu piechoty wchodzącego w skład 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej, początkowo we Włoszech, a potem (od lipca 1946) w Anglii. Skierowany na kurs do Szkoły Podchorążych Piechoty w Materze (na południu Włoch). Zdemobilizowany w lutym 1947 powrócił do Polski i podjął studia na warszawskiej Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, uzyskując (w 1952) tytuł inżyniera rolnika. Pracował w zakładach przetwórstwa mięsnego na terenie stolicy. W 1964 został pozytywnie zweryfikowany jako odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, nadanym mocą rozkazu dowódcy Armii Krajowej z 2 października 1944.
W 1950 zawarł związek małżeński z Barbarą Rogowską (żołnierzem 27 Wołyńskiej Dywizji Armii Krajowej). Działał w organizacjach kombatanckich.
Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Nr 12898 Krzyż Walecznych Krzyż Armii Krajowej
Uwagi
Przypisy
Bibliografia