– monografia z 2010 roku autorstwa Snježany Kordić, chorwackiej językoznawczyni. Pierwotnie ukazała się w ramach cyklu wydawniczego „Rotulus Universitas” nakładem wydawnictwa Durieux.
Problematyka Książka została podzielona na trzy rozdziały. W pierwszym z nich, zatytułowanym Jezični purizam, badaczka podejmuje tematykę chorwackiego preskryptywizmu i puryzmu językowego. Autorka poddaje krytyce występujący w Chorwacji puryzm, stanowiący element narodowej tradycji i polityki językowej. Przedstawia strategie puryzmu w Chorwacji, a także motywy i skutki jego forsowania wśród społeczeństwa. Najnowsze przejawy chorwackiego puryzmu (po 1990 r.) porównuje do sytuacji panującej w hitlerowskich Niemczech.
W swoich rozważaniach Kordić negatywnie ocenia działalność chorwackich purystów, krytykując szereg zjawisk, m.in. wywoływanie i podtrzymywanie poczucia zagrożenia językowego w społeczeństwie chorwackim, próby rugowania elementów obcych i „czyszczenia” języka przy pomocy regulacji (tzw. lektorów, czyli osób dbających o to, aby w mediach nie pojawiały się określone słowa), a także pielęgnowanie poglądu, jakoby Chorwaci nie władali dobrze własnym językiem standardowym.