Kombajn obcinał liście (kierując je do specjalnego zbiornika), wyciągał korzenie i oczyszczał je z ziemi w bębnie doczyszczającym. Oczyszczane buraki trafiały do zbiornika o pojemności 0,37 m³, w którym mieściło się 270 kg surowca. Zbiornik opróżniano z buraków za pomocą jednorozdzielaczowego układu hydraulicznego. Aby maszyna pracowała wydajnie, buraki winny być posadzone w równych odstępach (co 41–45 cm) i w rzędach co 26 cm. Z pól trzeba było usunąć kamienie, tak aby ich ilość nie przekraczała 1,5 t/ha.
Eksploatacja W kampanii w 1964 ustalono, że kombajn prawidłowo pracował przy plonach dochodzących do 320q/ha liści i 400q/ha korzeni. Większe plony groziły stratami liści i uszkodzeniami korzeni. Prędkość robocza Rosomaka wynosiła 2,88 do 5,04 km/h, ciężar wynosił 1800 kg, obsługiwały go trzy osoby. W 1965 produkowano w Słupsku 650 kombajnów rocznie. Konstrukcja przeznaczona była przede wszystkim dla PGR-ów, gdyż jego cena była zbyt wysoka dla rolników indywidualnych, czy małych kółek rolniczych. Wyeksportowano go do 28 państw świataZbigniew Michta, Słupsk w 20-lecie wyzwolenia, Miejski Komitet FJN w Słupsku, 1965, s.