Państwowy Zakład dla Umysłowo Chorych w Kulparkowie – placówka lecznicza we Lwowie–Kulparkowie.
Historia W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej Zakładu dla Chorych Umysłowych na Kulparkowie został otwarty w 1875. W maju tego roku został przeniesiony ze Szpitala Powszechnego we Lwowie do osobnego gmachu w dzielnicy miasta Kulparków. Inicjatywę powstania Zakładu wysunął Sejm Krajowy, który uchwałami z 28 maja 1875 oraz z 11 października 1878 nadał placówce statut tudzież etat posad i płac. Bezpośrednim inicjatorem był Cezary Emil Haller.
Projekt pawilonów Zakładu wykonał architekt Adolf Kuhn. Kaplicę tamże zaprojektował Gustaw Bisanz. Zakład był przeznaczony do leczenia osób z obszaru Galicji. W zamiarze miał stanowić placówkę dla ok. 350 pacjentów. Po 1875 powstały dwa pawilony, na ok. 30 chorych każdy. Na początku 1904 w Zakładzie przebywało ok. 1000 chorych (w tym czasie szacowano, że w całej Galicji żyje ok. 7000 osób umysłowo chorych). Wówczas informowano o rozszerzeniu zakładu o 500 łóżek. Plany przygotował wtedy Adolf Kamienobrodzki. W latach 1904–1905 dokonano powiększenia infrastruktury zakładu kosztem 1,5 mln koron.