Bakunin później stanowczo sprzeciwiał się Heglowi, gdy stał się anarchistą, nie chciał się z nim identyfikować.
Transcendentaliści, szczególnie Henry David Thoreau, również mieli wpływ na anarchizm i egzystencjalizm.
Początek i połowa XX wieku Kafka i Buber W pierwszej i drugiej dekadzie XX wieku wielu filozofów i pisarzy zgłębiało egzystencjalistyczne tematy. Przed drugą wojną światową, kiedy egzystencjalizm nie był jeszcze znany, Franz Kafka i Martin Buber byli tymi myślicielami, którzy również uważali się za anarchistów. Obaj są dziś czasami postrzegani jako żydowscy egzystencjaliści, a także żydowscy anarchiści. mały|Franz Kafka łączył teorię anarchistyczną z egzystencjalizmem Oczywiście, dzieł Kafki nie można sprowadzać ani do teorii filozoficznej, ani politycznej, ale nie stanowi to przeszkody w łączeniu egzystencjalizmu i anarchizmu z jego głównymi pismami. Jeśli chodzi o politykę, Kafka uczestniczył w spotkaniach Klub Mladých, czeskiej organizacji anarchistycznej, antymilitarystycznej i antyklerykalnej, a w swoim dzienniku Kafka odniósł się do wpływowego filozofa anarchistycznego Piotra Kropotkina: „Nie zapomnij o Kropotkinie!”