Po zakończeniu tych działań kościół w 1902 roku zamknięto.
XX w. W 1932 roku a prośbę kapłanów z San Pietro Martire rozpoczęto działania na rzecz gruntownej renowacji kościoła, w trakcie której między innymi wzmocniono ściany świątyni, wydobyto spod tynku niektóre freski, naprawiono drewniany, kasetonowy strop i marmurową posadzkę. Przywrócono XVIII-wieczne zbiory, przywrócono obrazy, przechowywane w innych kościołach i obiektach, a także urządzono na nowo zakrystię. Prace zostały zakończone w 1935 roku, po czym kościół ponownie otwarto dla potrzeb kultu.
W 1996 roku została poddana renowacji zewnętrzna część kościoła. Wymieniono pokrycie dachów, wzmocniono ściany poprzez wstawienie prętów ze stali nierdzewnej, położono na nowo zewnętrzne tynki po stronie prezbiterium i stronie zachodniej oraz zabezpieczono części muru od strony wschodniej za pomocą tymczasowych podpór.