Stendhal, który obejrzał operę, chwalił „wysublimowane kantyleny” Rossiniego oraz „wdzięk i skromność dodatków tym młodzieńczym dziele”Stendhal: Rossini (frz.: Vie de Rossini. Paris, 1824). Aus dem Französischen von Barbara Brumm. Athenäum, Frankfurt am Main 1988, .. Zachwycił się zwłaszcza kwartetem Donami omai Siveno (drugi akt, scena 2) i duetem miłosnym Lisingi i Siveno Questo cor ti giura amore (pierwszy akt, scena 3).

Rossini ponownie wykorzystał niektóre motywy w późniejszych utworach. Na przykład początek i koniec kwartetu Donami omai Siveno z drugiego aktu pojawiają się w kwintecie aktu II Dziwaczne nieporozumienie. Dalsze zapożyczenia można znaleźć w Kamień probierczy, Cyrus w BabiloniiRichard Osborne: Rossini – Leben und Werk. Aus dem Englischen von Grete Wehmeyer. List Verlag, München 1988, . oraz Signor Bruschino (duet miłosny Florville / Sofia Quanto è dolce a un alma amante).