Hieronim Romanowski (ur. 17 stycznia 1910 w Korsówce, zm. 29 maja 1978 w Gorzowie Wielkopolskim) – porucznik piechoty Wojska Polskiego II RP, kapitan Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Syn Konstantego (kolejarza) i Adeli z domu Bejnarowicz. Ukończył cztery klasy wileńskiego gimnazjum im. Juliusza Słowackiego, po czym wstąpił do Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie. W latach 1930–1933 kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej.
Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego mianowany został na stopień podporucznika w korpusie oficerów piechoty, ze starszeństwem z dnia 15 sierpnia 1933 i 257. lokatą oraz przydzielony do 86 pułku piechoty z Mołodeczna. Na dzień 5 czerwca 1935 była to już 254. lokata w swoim starszeństwie, a zarazem 373. lokata łączna pośród wszystkich podporuczników piechoty. Do rangi porucznika piechoty awansował ze starszeństwem z dnia 1 stycznia 1936 i 246. lokatą. Na dzień 23 marca 1939 zajmował stanowisko dowódcy oddziału zwiadu w 86 pułku piechoty.