Z podgębiem związane są różne skleryty, służące m.in. za punkty przyczepu jego mięśni. Para nasadowych płytek leży na jego bocznych ściankach i może przedłużać się tylnymi końcami aż do saliwarium. Z kolei w częściach przygębowych podgębia leżą parzyste suspensoria (fulturae), które mogą być porozgałęziane lub rozbite na grupy sklerytów. U niektórych pluskwiaków występuje zakrzywiony ku górze, sięgający policzków skleryt podgębia zwany lorum. U larw chrząszczy na podgębiu występuje zesklerotyzowana poprzeczka lub ząbek określana mianem skleromu, zaś boki podgębia łączy mniej lub bardziej zesklerotyzowany mostek zwany brakonem. U larw niektórych żuków w pobliżu dosiebnego brzegu podgębia występują subtormy, czasem zaopatrzone w subapotormy ().
Na umięśnienie podgębia składają się takie mięśnie jak musculus frontooralis, musculus tentoriooralis, musculus craniohypopharyngealis, musculus postoccipitalohypopharyngealis, musculus tentoriosuspensorialis, musculus postmentoloralis, musculus praementosalivaris anterior, musculus praementosalivaris posterior, musculus oralis transversalis, musculus loroloralis, musculus lorosalivarialis, musculus hypopharyngosalivaris czy musculus annularis salivarii.