Pomnik Bohaterów II Wojny Światowej w Zielonej Górze – pomnik (w okresie PRL pod nazwą Braterstwa Broni) autorstwa poznańskiej artystki Anny Krzymańskiej na Placu Bohaterów. Odsłonięty został 22 lipca 1965.
Historia Obecny pomnik jest czwartym kolejnym stojącym na obecnym pl. Bohaterów (po pomnikach cesarza Wilhelma I, marszałka von Hindenburga i – po wojnie – pomniku Wdzięczności Żołnierzom Radzieckim. Obecny pomnik został ustawiony w 1965 jako pomnik Braterstwa Broni.
W 1945 na Placu Bohaterów powstał cmentarz wojskowy. Pochowano na nim 196 żołnierzy Armii Czerwonej poległych podczas zdobywania tych ziem. Pośrodku nekropolii wzniesiono Pomnik Wdzięczności. Monument miał formę obelisku zwieńczonego radziecką gwiazdą, którego strzegły postacie trzech żołnierzy z pepeszami i sztandarem. Początkowo wokół pomnika ustawione były 4 armaty. Cmentarz zlikwidowano w 1953, sam pomnik przetrwał dłużej. W 1965 roku radziecki Pomnik Wdzięczności zastąpiono nowym, upamiętniającym obok Armii Czerwonej także polskich żołnierzy. Rozpisany na nową formę konkurs wygrał zielonogórski artysta Leszek Krzyszowski, władze zdecydowały się jednak na realizację projektu poznańskiej artystki Anny Krzymańskiej. Pomnik wykonał Tadeusz Dobosz przy współpracy Józefa Rajchela, odsłonięcia monumentu dokonano 22 lipca 1965, w 21.