Max (Maksymilian) Sdralek (ur. 11 października 1855 w Woszczycach, zm. 2 lipca 1913 w Lądku-Zdroju) – twórca wrocławskiej szkoły historii Kościoła, w latach 1906–1907 rektor Uniwersytetu Wrocławskiego.

Życiorys Urodził się jako syn Łukasza nauczyciela i organisty i jego żony Amalii z domu Drischel. Jego starszy brat Juliusz Sdralek (1843-1919) także był kapłanem diecezji wrocławskiej. Wykształcenie średnie zdobył uczęszczając 4 lata do gimnazjum w Gliwicach, a następnie w Katolickim Gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu. Po maturze zapisał się na Wydział Teologii Uniwersytetu we Wrocławiu, gdzie pod kierunkiem Hugo Laemmera prowadził badania nad pontyfikatem papieża Mikołaja I Wielkiego kontynuując je na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim uzyskując 12 czerwca 1880 doktorat z teologii. 13 lipca 1880 przyjął święcenia kapłańskie w kaplicy Seminarium Duchownego w Sankt Peter w Schwarzwaldzie. Na wniosek wrocławskiego Fakultetu Teologicznego otrzymał od pruskiego Ministerstwa Kultury, stypendium naukowe, które pozwoliło mu zrealizować podróż naukową do Bawarii i Austro-Węgier. 1 lutego 1882 habilitował się we Wrocławiu z historii Kościoła i prawa kościelnego. Został zatrudniony od 1884 roku jako profesor zwyczajny historii Kościoła w Królewskiej Akademii w Münsterze. W roku akademickim 1887-1888 był rektorem Akademii.