Stwierdził on, że rezginia to relikt z czasów, kiedy gospodarka wiejska była na niskim stopniu rozwoju. Próbował on objaśnić kabłąkowaty kształt narzędzia archaicznymi wierzeniami ludowymi związanymi z kultem księżyca. Ants Viires ustalił, że na Białorusi rezginia była popularnym narzędziem służącym chłopom do wynoszenia siana i plew z klepisk oraz noszenia paszy dla zwierząt, natomiast nie znalazł dowodów, by używano jej do transportowania ściółki, czy liści. Generalnie funkcja urządzenia mogła być zmienna w zależności od lokalnej kultury rolnej. Szwedzki etnolog, Nils-Arvid Bringeus doszedł do wniosku, że rezginie pojawiły się na terenach szwedzkich w pierwszej połowie XVIII wieku. Było to związane z rozwojem hodowli bydła w zamknięciu. Zbiórka siana odbywała się wówczas na stosunkowo trudno dostępnych polanach leśnych oraz na terenach bagnistych. Znaczne pokrewieństwo z rezginiami wykazują północnoruskie nosiłki myśliwskie kroszni.
Poza Europą Poza Europą narzędzia znane są z Syrii i Maroka, gdzie użytkowano je przy zbiorze zbóż. W starożytnym Egipcie używano ich do transportu kłosów zbożowych na osłach, a w południowej Etiopii kobiety z plemienia Banna używały zbliżonych do rezginii nosiłek naplecznych.
Przypisy
Kategoria:Narzędzia rolnicze Kategoria:Historyczne środki transportu