W 1930 roku awansował na kapitana (capitán de corbeta) i został mianowany profesorem tymczasowym aerostación y dirigibles (balony i sterowce) w Escuela Superior de Aerotecnia oraz zastępcą dyrektora w Escuela de Aeronáutica Naval. W czerwcu 1931 roku został mianowany profesorem w Escuela de Aeronáutica Naval, a później jej dyrektorem. Funkcję tę pełnił z przerwami do lipca 1935 roku.
Podczas hiszpańskiej wojny domowej stanął po stronie nacjonalistów. W 1937 roku pełnił funkcję łącznika z Legionem Condor, a od września 1938 roku z Armią Północną. W marcu 1939 roku awansował na stanowisko kapitana fregaty. W maju 1940 roku po zwolnieniu z Marynarki Wojennej został członkiem Korpusu Inżynierów Lotniczych. Od lipca 1940 do końca 1941 roku pełnił funkcję attaché lotniczego ambasady Hiszpanii w Waszyngtonie, a od października 1942 roku do listopada 1944 roku ambasady Hiszpanii w Buenos Aires. Po zakończeniu II wojny światowej pełnił funkcje administracyjne. Po wypadku samochodowym w maju 1948 roku został odznaczony Medalla de Sufrimientos por la Patria (medalem za cierpienie dla Ojczyzny). W październiku 1950 roku został mianowany szefem lotnictwa w Sewilli i funkcję tę pełnił do 29 października 1959 roku.