Prowadzona działalność nie okazała się jednak sukcesem, w związku z czym w 1812 r. wszedł w kooperację z firmą Ransome and Son, wiodącym w Ipswich przedsiębiorstwem zajmującym się odlewnictwem przedmiotów żelaznych. Celem umowy był rozwój działalności ogólnoinżynieryjnej tej firmy. Cubitt odniósł w nowym przedsięwzięciu sukces, projektując i wznosząc wiele mostów żeliwnych, ale też budując koło deptakowe do mielenia ziarna lub zasilania pomp, które zaprojektował w 1817 r. Urządzenie to zaadaptowano w więzieniach. Cubitt wpadł na ten pomysł po wizycie w więzieniu św. Edwarda, w którym jeden ze strażników narzekał na brak narzędzia, dzięki któremu można lepiej zająć czas osadzonych, do tej pory nie mających żadnego zajęcia. Urządzenie mogło być podłączane do pomp, młynów lub innych urządzeń wymagających napędu, ale wielu strażników używało kół niepodłączonych do żadnych urządzeń jako formy karania więźniów. Zainstalowano je w więzieniu św. Edwarda w 1819 r., potem trafiło też do wielu brytyjskich zakładów karnych.