Nowy budynek szkolny był podpiwniczony i posiadał na parterze dużą salę szkolna i mieszkanie dla kierownika oraz dwie duże sale na piętrze i mały pokój kancelaryjny. Ówczesnym zwyczajem ponad dachem zbudowano małą wieżyczkę drewnianą krytą blachą, w której umieszczony był dzwonek lekcyjny. Na podwórku szkolnym wybudowano studnię a wodę czerpano przy pomocy pompy ręcznej. Od strony podwórza powstał budynek gospodarczy z wydzielonym pomieszczeniem dla drobnego inwentarza oraz drewutnię i ustępy. Program nauczania obejmował język polski, język niemiecki, rachunki, historię Polski i Austrii, kaligrafię, rysunki, śpiew i religię. Cały program odbywał się w języku polskim. Liczba uczniów rosła. Na rok szkolny 1909/1910 zapisało się łącznie 456 dzieci. Prowadzono wówczas cztery stopnie nauki codziennej (sześcioletniej) oraz trzy kursy nauki dopełniającej, Rada Szkolna Krajowa wydała zgodę na wprowadzenie planu nauki dla czteroklasowych szkół typu niższego. Plan ten obowiązywał od 14 października 1909 roku.