Barciel południowiec (Trichodes favarius) – gatunek chrząszcza z rodziny przekraskowatych. Zamieszkuje głównie południowo-wschodnią część Europy oraz zachodnią część Azji.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1802 roku przez Johanna K.W. Illigera pod nazwą Clerus favarius.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 8 do 18 mm, porośniętym ciemnymi i jasnymi włoskami. Ubarwienie głowy, przedplecza, ud i goleni jest ciemne z metalicznym połyskiem barwy zielonej lub błękitnej. Pokrywy są natomiast jaskrawo czerwone, z dwiema poprzecznymi przepaskami, okolicą szwu i tarczki oraz wierzchołkiem ubarwionymi ciemnofioletowo lub ciemnoniebiesko. Układ tych przepasek jest zmienny i niektóre mogą rozrywać się na plamki, a przednia nawet zanikać, jednak szew, okolica tarczkowa i wierzchołek pokrywy pozostają zaciemnione; zaciemnienie tego ostatniego odróżnia go od barciela kosmatka. Od barciela pszczołowca natomiast odróżnia go punktowanie wierzchu ciała. Punkty na przedpleczu T. favarius są duże, głębokie i oddalone na odległości mniejsze od ich średnic, a punktowanie pokryw głębokie. Czułki zwieńczone są spłaszczonymi, ciemnymi, trójczłonowymi buławkami. Samce mają tylne uda niepogrubione.