Henryk Leopold Kalinowski (ur. 4 czerwca 1925 w Krzemieńcu, zm. 26 grudnia 2020) – oficer ludowego Wojska Polskiego i komandor Marynarki Wojennej, kawaler Orderu Virtuti Militari i Orderów Odrodzenia Polski.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej Józefa i Heleny z d. Jastrzębska. Słuchacz kursu dla małoletnich KOP w Brasławiu. Po 17 września 1939 znalazł się na terenach zajętych przez ZSRR, pod okupacją sowiecką działał w ruchu partyzanckim na Wołyniu i Polesiu.
Od marca 1944 w szeregach 1 Armii Wojska Polskiego, gdzie został przydzielony do 6 batalionu pontonowo-mostowego, wraz z którym przeszedł cały szlak bojowy zakończony zdobyciem Berlina.
Po zakończeniu działań wojennych ukończył Oficerską Szkołę Saperów w Lublinie i został żołnierzem zawodowym w wojskach inżynieryjno-saperskich. Brał udział w akcji rozminowania kraju (1947-50). W 1951 przeniesiony do Sztabu Generalnego, a następnie do Dowództwa Marynarki Wojennej, gdzie otrzymał stanowisko szefa wydziału rozpoznawczego. Absolwent Wyższej Akademii Wojskowej im. K. Woroszyłowa w Moskwie (1956-59) i Wojskowej Akademii Politycznej (1959-62).
Zajmował różne stanowiska dowódcze m.in.: szef sztabu bazy, p.o. dowódcy Bazy Marynarki Wojennej w Świnoujściu, kierownik Katedry Taktyki i Sztuki Operacyjnej Akademii Sztabu Generalnego WP.