Kurt Frick w latach 1908–1909 odbył służbę wojskową jako tzw. roczny wolontariusz w pułku artyleryjskim w Królewcu. Za wstawiennictwem swojego pracodawcy, Muthesiusa, Frick został zwolniony ze służby wojskowej. Od 1912 roku pracował jako samodzielny architekt w Dreźnie. Przełomem w jego karierze zawodowej było powołanie na architekta okręgowego z zadaniem odbudowy po zniszczeniach po I wojnie światowej miejscowości Stallupönen, Eydtkuhnen und Schirwindt.
W 1919 Kurt Frick osiedlił się w Królewcu, pracując dalej jako architekt. W 1931 roku został członkiem Kampfbund der deutschen Architekten und Ingenieure. Po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów, w grudniu 1933 został szefem wschodnio-pruskiego urzędu państwowego Cesarskiej Izby Sztuk Pięknych. Był tam odpowiedzialny za projekty państwowe w całych Prusach Wschodnich. W październiku tego samego roku Frick objął kierownictwo państwowej pracowni sztuk pięknych w Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu i został mianowany profesoremErnst Klee: Das Kulturlexikon zum Dritten Reich. Wer war was vor und nach 1945. S. Fischer, Frankfurt am Main 2007, , s. 165.