Wewnątrz twierdza liczyła 100–150 pomieszczeń w kształcie wąskich prostokątów nakrytych krótkimi belkami. Większa część pomieszczeń była podzielona w pionie na dwie kondygnacje za pomocą drewnianych konstrukcji. Niektóre niepodzielone pomieszczenia osiągały wysokość do ośmiu metrów. Część pokoi miała oświetlenie naturalne: światło wpadało przez otwory w górnej części ściany lub od góry. W wielu pomieszczeniach wewnętrznych zachowały się ślady malowideł, przeważnie w barwach czerwonych i niebieskichБ.Б. Пиотровский, Ванское царство (Урарту), s. 203..
W twierdzy mieściła się rezydencja władcy, składająca się z komnat i sali kolumnowej, niewielkiego archiwum z tabliczkami glinianymi oraz wielu pomieszczeń gospodarczych, m.in.: warsztatu produkującego olej sezamowy, spichlerza, spiżarni do przechowania mięsa, mleka i serów, magazynu broni, wyrobów żelaznych, ceramiki itd. Dużą przestrzeń zajmowały spiżarnie do przechowywania wina: ogółem w Tejszebaini znajdowało się ponad 500 dzbanów (karasów) o pojemności od 250 do 1250 litrów – produkcja wina była jedną z głównych gałęzi gospodarki Urartu, a w okolicach Tejszebaini uprawiano winorośle, jednak w momencie ostatniego oblężenia twierdzy prawie wszystkie karasy były już pusteБ.Б. Пиотровский, Кармир-Блур II. Результаты раскопок 1949–1950 гг., s.