Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytetu Europejskiego Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. (...). Instytut podlega Rektorowi Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Prezydentowi Uniwersytetu Europejskiego Viadrina we Frankfurcie nad Odrą.” Decyzje dotyczące działalności badawczej, budżetu, kwestii kadrowych itp. miały zatem być podejmowane wspólnie przez obie strony. Rada Instytutu, w skład której wchodzili pracownicy należący do obu uczelni, nadzorowała stan wykorzystania środków przekazanych przez Uniwersytet im. Adama Mickiewicza i Uniwersytet Europejski Viadrina oraz zawartość merytoryczną działalności badawczej Instytutu. Była to konstrukcja prawna powszechna w instytucjach transgranicznych, takich jak np. Euroregiony czy samo Collegium Polonicum. Umożliwia ona rozmieszczenie personelu, środków finansowych i innych zasobów poza granicami danego kraju. W ten sposób środki finansowe przekazane Polsko-Niemieckiemu Instytutowi Badawczemu przez dwie uczelnie partnerskie mogły być zagospodarowane wspólnie, mimo że zgodnie z prawem musiały być rozliczane przez dwa budżety uniwersyteckie, zgodnie z odpowiednimi przepisami i regulacjami w danym kraju.