Pod koniec 1942 brał udział w operacji Mars, podczas której wraz ze szwadronem przełamał obronę niemieckiego oddziału i zadał wrogowi duże straty, za co został odznaczony orderem. W lutym i marcu 1943 wziął udział w operacji siewskiej, latem 1943 w operacji orłowskiej, we wrześniu 1943 operacji briańskiej, później homelsko-rzeczyckiej (w listopadzie 1943), kalinkowicko-mozyrskiej (w styczniu 1944), białoruskiej (latem 1944) i wiślańsko-odrzańskiej (zimą 1945). 20 lipca 1944 wyróżnił się podczas forsowania zachodniego Bugu, a od 26 do 30 lipca 1944 w walkach o Siedlce, za co otrzymał swój kolejny order. Jesienią 1944 brał udział w walkach o utrzymanie przyczółków na rzece Narew. 31 stycznia 1945 jako dowódca szwadronu 12 gwardyjskiego pułku kawalerii 3 Gwardyjskiej Dywizji Kawalerii 2 Gwardyjskiego Korpusu Kawalerii w stopniu kapitana wyróżnił się osobistym męstwem w walkach o Podgaje, gdzie kawalerzyści odpierali kontrataki dwóch dywizji piechoty wroga. Dowodzony przez niego szwadron zadał Niemcom duże straty. Dwa dni później podczas niemieckiego kontrataku został ciężko ranny i umarł na polu walki.