W okresie okupacji pracował w Warszawie i Krakowie, od 1941 działał w Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Uczestnik powstania warszawskiego – w randze podporucznika zajmował stanowiska dowódcy I plutonu i zastępcy dowódcy kompanii „K-2” w batalionie „Karpaty” pułku „Baszta” AK. Ciężko ranny podczas walk, po wojnie odznaczony Orderem Virtuti Militari 5 klasy za walki na Mokotowie i obronę budynku przy ulicy Puławskiej 162 przez I pluton kompanii „K-2”. Po upadku powstania jeniec stalagów XI A Altengrabow i X B Sandbostel.
Po wojnie ukończył studia w warszawskiej Szkole Głównej Planowania i Statystyki. W 1967 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Pracował jako radca ekonomiczny w Centralnym Związku Spółdzielczym, był również (od 1957) pracownikiem naukowym Spółdzielczego Instytutu Badawczego i dyrektorem warszawskiego Zakładu Badawczego Związku Spółdzielni Inwalidów (z tytułem docenta). Na emeryturę przeszedł w 1979 roku.
W 1948 zawarł związek małżeński z Łucją z domu Służewską, z którą miał syna Lecha i córkę Annę.