Obraz Matki Bożej Piaskowej (również Obraz Matki Bożej Pani Krakowa) – wizerunek przedstawiający Maryję z Dzieciątkiem w typie hodegetrii, znajdujący się w sanktuarium maryjnym pod opieką ojców karmelitów w Krakowie, nieznanego autorstwa, otoczony szczególnym kultem religijnym wśród wiernych Kościoła rzymskokatolickiego i uważany za cudowny.
Historia obrazu Fundację Bazyliki Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Piasku przypisuje się, według tradycji i przekazów Jana Długosza, królowej Jadwidze, która sprowadzając z Pragi Zakon Karmelitański, ofiarowała przybyłym zakonnikom tereny wraz z ogrodami na Piasku. Budowa została zakończona na przełomie XV i XVI wieku, oddając do użytku trzynawowy kościół gotycki.
Obraz Matki Bożej na ścianie zewnętrznej kościoła namalowany został najprawdopodobniej w okolicach 1500 r. Wedle przekazu twórcą miał być nieznany z imienia zakonnik, biegły w sztuce malarskiej, zaznajomiony z włoskim renesansem, który zwyczajem przyjętym u karmelitów, namalował obraz na murze przy samych drzwiach od ulicy, aby przychodzący i wychodzący ludzie pokłon czyniąc Rodzicielce Bożej o niej pamiętali. Od początku wizerunek uważany był za cudowny, dla ochrony obrazu wzniesiono w XVI w.