Edykt Teodoryka () – zbiór praw wydany najprawdopodobniej przez Teodoryka Wielkiego około 508 dla ludności zamieszkującej królestwo Ostrogotów.
Edykt był podzielony na 155 artykułów. Wykazywał znaczne wpływy prawa rzymskiego, którego źródłami były m.in.: Kodeks Teodozjański, Codex Gregorianus i Hermogenianus oraz Sententiae Paulusa. Dzięki temu obowiązywał on zarówno ludność ostrogocką, jak i rzymską, co stanowiło zerwanie z powszechną we wczesnym średniowieczu zasadą osobowości prawa. W sprawach nieuregulowanych dopuszczał stosowanie ostrogockiego prawa zwyczajowego.
W prawie prywatnym obecne były zarówno instytucje charakterystyczne dla prawa rzymskiego, jak i dla prawa zwyczajowego Ostrogotów. Do tych pierwszych należy dziedziczenie testamentowe, natomiast do drugiej grupy zalicza się rozróżnienie między przenoszeniem własności ruchomości i nieruchomości. Darowanie ruchomości było możliwe bez żadnych formalności, podczas gdy przeniesienie własności nieruchomości wymagało dokumentu z podpisami świadków.