Biblia drezdeńska (), Biblia leskowiecka () – najstarszy znany staroczeski przekład Pisma Świętego pochodzący z około roku 1360. Jednocześnie jest to najstarszy przekład Biblii w słowiańskim języku narodowym. Źródłem przekładu była łacińska Wulgata. Przez długi czas należała do rodu Leskowiców.
Biblia drezdeńska powstała w okresie rozkwitu kultury, języka i literatury czeskiej. Wiązało się to z założeniem w roku 1348 przez Karola IV Luksemburskiego Uniwersytetu w Pradze, pierwszego w Europie Środkowej. W tym czasie nawiązywano ożywione stosunki z kulturą zachodnią jednocześnie nawiązując do starej tradycji cyrylo-metodiańskiej, której owocem był przekład Biblii na język staro-cerkiewno-słowiański. Biblia drezdeńska stała się wzorem dla kolejnych przekładów czeskich a pośrednio także dla innych przekładów słowiańskich: staropolskich, staroruskich (białoruskiego i ukraińskiego), słowackiego i serbołużyckiego. Należy ona do pierwszej redakcji Biblii staroczeskiej.