Mieczysław Woronowicz (ur. 25 marca 1912 w Kozarynie, powiat brasławski, zm. 12 kwietnia 1979 w Szczecinie) – kapitan Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Życiorys Syn właściciela ziemskiego Ignacego i Heleny z domu Danilewicz. Absolwent Prywatnego Gimnazjum im. Stefana Batorego w Drui (1932). 1932–1933 odbył w Różanie Kurs Unitarny Szkoły Podchorążych Piechoty, a 1933-1935 kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi-Komorowie. Mianowany podporucznikiem z dniem 15 sierpnia 1935 i 86. lokatą w korpusie oficerów piechoty oraz przydzielony do 25 pułku piechoty z Piotrkowa Trybunalskiego na stanowisko dowódcy plutonu w kompanii strzeleckiej. Następnie dowódca plutonu w 2 kompanii ckm tegoż pułku. Na stopień porucznika awansowany z dniem 19 marca 1939 i 97. lokatą. Ukończył kurs dla dowódców kompanii w rembertowskim Centrum Wyszkolenia Piechoty. W trakcie kampanii wrześniowej dowodził 6 kompanią w II batalionie 25 pułku piechoty. Walczył pod Częstochową, Złotym Potokiem i Iłżą. Uniknął niewoli i powrócił do Piotrkowa Trybunalskiego.