Włodzimierz Jan Wołowski także Włodzimierz Jan Wołowski-Prus (ur. 26 lipca 1920 w Harbinie, zm. 30 marca 1992 w Warszawie) – kapral podchorąży Armii Krajowej i Polskiej Armii Ludowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Życiorys Syn Włodzimierza i Stanisławy z domu Krutoff. Pieczętował się herbem Prus II. Absolwent Gimnazjum im. Marii Magdaleny w Poznaniu (1938). Rozpoczął cywilne studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego i jednocześnie kształcił się w warszawskiej Szkole Podchorążych Sanitarnych. Od 1942 w Armii Krajowej, a następnie w Polskiej Armii Ludowej. Uczestnik powstania warszawskiego na terenie Śródmieścia Południowego. Jako lekarz służbę pełnił między innymi w szpitalu polowym przy ulicy ks. Skorupki 14 i w szpitalu ewakuacyjnym przy ulicy Wspólnej 27. Za „osobiste męstwo i wielokrotne bohaterstwo w czasie walk powstańczych, szczególnie w ataku na Instytut Głuchoniemych i ratowanie życia żołnierzy” odznaczony został w październiku 1944 Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (nadanie to zostało zweryfikowane w 1974).