Zdeněk Kalista (ur. 2 lipca 1900 w Novych Benátkach, zm. 17 czerwca 1982 w Pradze) – czeski historyk kultury, poeta i krytyk literacki, docent historii czeskiej.
W latach 1951–1960 był więziony z przyczyn politycznych. W poezji (m.in. zbiór Ráj srdce 1922) łączył motywy religijne z wizją przemian społecznych. Eseistykę poświęcił czołowym osobistościom czeskiego średniowiecza i baroku.
Tworzył przekłady z francuskiego, niemieckiego, włoskiego i łaciny. Jego dorobek obejmuje także publikacje z dziedziny historii. Można wśród nich wymienić: Mládí Humprechta Jana Černína z Chudenic (t. 1–2 1932), Doba Karla IV. (1939), Česká barokní gotika… (1970).
W 1991 roku został pośmiertnie odznaczony Orderem Tomáša Garrigue Masaryka III klasy.
Twórczość 1932 – Diviš Černín 1932 – Mládí Humprechta Jana Černína z Chudenic 1933 – Kamarád Wolker 1934 – Z legend českého baroka 1934 – Úvod do politické ideologie českého baroka 1935 – Národní motiv úcty svatoprokopské a svatopetrská legenda z roku 1618 1938 – Italský skicář 1939 – Doba Karla IV. 1939 – Čechové, kteří tvořili dějiny světa 1939 – Bohuslav Balbín 1940 – Zikmund Myslík z Hršova 1941 – Blahoslavená Zdislava 1941 – Josef Pekař 1941 – České baroko 1941 – Hněvej se ty na mne nebo nehněvej 1941 – Korespondence Zuzany Černínové z Harasova s jejím synem Humprechtem Janem