Redakcja periodyku zakładała także kontrolowanie władzy partyjnej i państwowej w polityce, administracji, ekonomii. Opowiadała się za szybkim, lecz ewolucyjnym pożegnaniem komunizmu. Stopniowe znoszenie cenzury przynosiło artykuły ważne dla badaczy przeszłości. Wydrukowano między innymi pamiętnik policjanta internowanego na Litwie, pamiętniki „Cichociemnych”, informacje o zagadkowym ocaleniu 448 jeńców sowieckich łagrów. Wiele miejsca Tygodnik Gdański poświęcał epopei Solidarności. W ostatnim numerze gazety, wydanym 1 grudnia 1991 roku, redakcja poinformowała o czasowym zawieszeniu edytowania z nadzieją na powrót działalności. Decyzja motywowana była niedoinwestowaniem, problemami gospodarczymi, w tym wzrostem ceny papieru. Trudną sytuację stanowiło także okrojenie zespołu redakcyjnego i brak koncepcji promocyjnych. Uzyskanie przez Polskę wolności zakończyło pomoc finansową Zachodu. Po wydrukowaniu numeru 120 Tygodnika Gdańskiego zespół redakcyjny wynajął schronisko „Gapa” w Wieżycy, w którym zorganizował tzw. „stypę”, tj. imprezę pożegnalną. Redaktor naczelny w charakterze mistrza ceremonii pojawił się w czarnej pelerynie i cylindrze.