Niezależnie od własnych publikacji, często dzielił się swą obszerną wiedzą z innymi, służąc im radą i pomocą.
Stopnie i tytuły naukowe 1914: magister, 1920: doktor filozofii (Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie), 1921: starszy asystent przy Seminarium Filologii Klasycznej Uniwersytetu Poznańskiego, 1925: habilitacja i kierownictwo Katedry Latynistki (jako zastępca profesora), 1930: profesor nadzwyczajny filologii klasycznej, od 1945 kierował Katedrą Filologii Klasycznej.
Nagrody i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Brązowy i Srebrny Medal za Długoletnią Służbę (1938 i 1939), Medal Zwycięstwa i Wolności 1945, Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955), Srebrny Medal Waleczności (1917).
Publikacje (wybór) De Hieronymi epitaphiorum exemplaribus, Lwów 1921. De Gregorio Nazianzeno diatribae quae dicitur alumno – lucubratio prima de locis a diatriba oriundis, PTPN, Prace Komisji Filologicznej, Poznań 1925 (praca habilitacyjna). Słowacki w pieśniach Nadsona – Ojciec zadżumionych a Beduin Nadsona, Poznań 1928.
Przypisy
Bibliografia