30 lipca pod Brześć podeszły oddziały sowieckiej 16 Armii: od wschodu 10 Dywizja Strzelców i od południowego wschodu 57 Dywizja Strzelców, a z północnego wschodu nadciągnęła 2 Dywizja Strzelców. W ślad za 14 Wielkopolską Dywizją Piechoty maszerowała 8 Dywizja Strzelców z zadaniem opanowania rejonu Biała Podlaska – Piszczac. W tym dniu artyleria 16 Armii rozpoczęła ostrzał miasta. W tym czasie zdołano ewakuować z miasta na zachód około 3 000 wagonów z zapasami i sprzętem.

Rano 31 lipca gen. Sikorski wydał rozkaz operacyjny z którego wynikało: XVII Brygada Piechoty w składzie 15. i 22 pułki piechoty, z 4 pułkiem Strzelców Podhalańskich, zamknie drogi z Kobrynia do Kowla i z Kobrynia na Włodawę na odcinku jezioro Orzechowe – Wielkoryta, 21 Dywizja Górska obsadzi I Brygadą odcinek Wielkoryta – Zadworce, rozbudowując rubieże obronne z wykorzystaniem okopów niemieckich z okresu I wojny światowej, grupa ppłk. Jana Słupskiego w składzie 32 pułk piechoty i II batalion etapowy poznański, z dwoma pociągami pancernymi, miała bronić częściowo ufortyfikowanego odcinka Zadworce – Tuchenicze. I/32 pp pozostał w odwodzie w „koszarach grajewskich”, a pozostałe bataliony obsadziły odcinek od fortu VIII do toru kolejowego Brześć – Żabinka, wysyłając po jednej kompanii do Zadworców, Moszczanki i Tucheniczy. Wsparcie zapewniała 1 bateria 11 pac.