Historia Dolina Chamonix po raz pierwszy została odkryta w 1091 roku. Na początku XIII wieku hrabia z prowincji Genevois przekazał te ziemie Benedyktynom z klasztoru St Michel de la Cluse w pobliżu Turynu. Jednak w 1786 roku mieszkańcy odkupili klasztor od kanoników z Sallanches, którzy to przeprowadzili się do klasztoru w 1519 roku.
W 1530 roku mieszkańcy doliny uzyskali od hrabiego prowincji Genevois przywilej organizowania dwóch jarmarków rocznie. Dolina była często odwiedzana przez cywilnych urzędników i przez biskupów Genewy, pierwsza wizyta gości z zagranicy została odnotowana w 1411 r. W 1606 roku przybył tam Św. Franciszek Salezy.
W 1742 roku odwiedziło dolinę kilku genewskich arystokratów. W następnych latach Chamonix zaczęło być odwiedzane przez zagranicznych podróżników m.in. z Wielkiej Brytanii. Byli między nimi duchowny i podróżnik Richard Pococke (w 1744 r.), a z końcem lat 70. młody, początkujący polityk William Windham. W 1760 zawitał do doliny młody genewski przyrodnik Horace-Bénédict de Saussure. Przekonany o konieczności naukowego poznania Mont Blanc wyznaczył później nagrodę pieniężną dla tego, kto odnajdzie drogę wejściową na szczyt góry. W 1766 r. do doliny przybył inny genewczyk zafascynowany Alpami, Marc-Théodore Bourrit. Podczas tego i kolejnych 28.