Włodzimierz Wrona (ur. 16 października 1912 w Desznie, zm. 28 września 1988 w Hayward) – polski matematyk.

Życiorys Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, podczas nauki od 1932 pracował jako zastępca asystenta w Katedrze Matematyki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1934 ukończył studia, a rok później pracę na AGH i otrzymał etat nauczyciela w Państwowym Gimnazjum w Siemianowicach Śląskich. W 1938 uzyskał stypendium naukowe wyjechał do Amsterdamu kontynuować naukę.

Po wybuchu II wojny światowej powrócił do Krakowa, gdzie był zaangażowany w tajne nauczanie na poziomie szkolnictwa średniego i akademickiego.

Po zakończeniu wojny został adiunktem na AGH, a w 1946 zastępcą profesora, zaś od 1949 docentem. Od 1947 przez rok przebywał na Uniwersytecie w Leeds w Wielkiej Brytanii, gdzie studiował geometrię różniczkową. W 1950 został profesorem nadzwyczajnym, w roku akademickim 1950/1951 był dziekanem Wydziału Hutniczego, równocześnie od 1953 był kierownikiem Katedry Matematyki w AGH. W 1951 otrzymał nagrodę im. Stanisława Zaremby. 15 stycznia 1955 został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/165 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego..