thumb|Owoce U. bojeri thumb|„Las tapiowy” thumb|Kokon ćmy Borocera madagascariensis na pniu U. bojeri
Uapaca bojeri Baill. (jęz. mlg.: tapia) – gatunek drzew należący do rodziny liściokwiatowatych, występujący endemicznie na Madagaskarze, gdzie zasiedla suche lasy i sawanny Płaskowyżu Centralnego, występując na wysokości 800–1650 m n.p.m. Zbiorowiska, które tworzą te rośliny, mają istotne znaczenie gospodarcze dla miejscowej ludności, będąc źródłem drewna, owoców, grzybów oraz kokonów dzikich jedwabników.
Morfologia Pokrój Drzewa o wysokości 3–10 m. Pień szybko podzielony na krótkie i liczne gałęzie. Korona gęsto ulistniona, kulista. Kora popękana.
Liście Skrętoległe. Blaszki liściowe odwrotnie jajowate, eliptyczne lub podługowate, o długości 3,5–12 cm i szerokości 1,3–4,5 cm. Nasada liści klinowata, zbiegająca w wąsko oskrzydlone ogonki o średnicy 2–4 mm. Wierzchołek blaszki tępy. Użyłkowanie liścia pierzaste, od żyłki głównej odchodzi po każdej stronie 6-8 żyłek bocznych.