Nazewnictwo Etymologia nazwy naukowej Nazwa rodzaju honoruje francuskiego botanika Jean Henri Humberta, żyjącego w latach 1887–1967, badacza flory Madagaskaru i Komorów, autora "Flore de Madagascar et des Comores". Nazwa gatunkowa odnosi się do miejsca występowania rośliny. Nazwy zwyczajowe w językach obcych W jęz. francuskim nazwa tego drzewa to bois de fer, czyli drzewo żelazne. Synonimy nomenklaturowe Endrachium madagascariense (Lam.) J.F.Gmel., Syst. Nat.: 339 (1791).
Synonimy taksonomiczne Humbertia aeviternia Comm. ex Lam., Encycl. 2: 256 (1786). Thouinia spectabilis Sm., Pl. Icon. Ined. 1: t. 7 (1789). Smithia thouinia J.F.Gmel., Syst. Nat.: 388 (1791).
Zastosowania Drewno pozyskiwane z tej rośliny, zwane lokalnie jako endra endra lub fantsinakoho, o różowawo-kremowo-białej do różowawo-bladobrązowej twardzieli, wyraźnie oddzielonej od szarawo-żółtej bieli, jest bardzo ciężkie i wyjątkowo twarde. Gęstość tego drewna wynosi 1240 kg/m3, czyli prawie dwukrotnie więcej od drewna dębu (750 kg/m3). Twardość drewna mierzona metodą Janki wynosi 19,39 N (w przypadku dębu jest to 5 N, a w przypadku sosny ok. 2 N). Z tego względu drewno jest bardzo trudne do piłowania i strugania. Przebijanie go jest niemożliwe, jednak dobrze się klei i maluje. Jest niezwykle trwałe, odporne na ataki grzybów, owadów i świdraków.