Henryk Kucha (ur. 8 kwietnia 1945 w HusowieWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom II. H-Ł, wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 1999, s. 557-558, zm. 11 lipca 2020 w Krakowie) – polski geolog, mineralog, pracownik naukowy Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, odkrywca minerałów.

Życiorys Był synem Andrzeja i Bronisławy. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Henryka Sienkiewicza w Łańcucie (1963)Nagroda Naukowa im. Ludwika Zejsznera za rok 1976, w Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego, Vol. XLVIII, nr 3/4, s. 615-616. W 1969 ukończył studia w Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Jego praca dyplomowa Mineralizacja torowa pegmatytów z okolic Bogatyni otrzymała wyróżnienie na IV Ogólnopolskim Konkursie na najlepszą pracę dyplomową studentów uczelni technicznych. Po ukończeniu studiów podjął pracę na macierzystej uczelni, początkowo w Zakładzie Złóż Rud na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym. W 1973 uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych na podstawie pracy "Występowanie złota, niklu i kobaltu w złożach miedzi Lubina i Polkowic", w 1982 stopień doktora habilitowanego, w 1995 tytuł profesora nauk o ziemi.