Waldemar Stanisław Kwiatkowski (ur. 1937 w Cechówce, zm. 8 października 2003) – polski uczony, specjalista w dziedzinie miernictwa elektrycznego, profesor doktor habilitowany Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie kolejarza, pracował w Zakładach Aparatury Pomiarowej Era i równocześnie uczył się w technikum elektrycznym, które ukończył w 1955. Następnie studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, w 1960 obronił pracę magisterską. Od 1961 pracował w Katedrze Miernictwa Elektrycznego, w 1966 obronił przygotowaną pod kierunkiem prof. Stefana Lebsona pracę doktorską dotyczącą optymalizacji konstrukcji mierników elektromagnetycznych. W 1973 habilitował się, a rok później został docentem. W 1979 nadano mu tytuł profesora i otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego w Politechnice Warszawskiej. Współpracował z ośrodkiem Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu, gdzie pracowano nad technologią właściwości cienkich warstw ferromagnetycznych. Waldemar Kwiatkowski opracował wówczas pierwsze na świecie sposoby zastosowania tych warstw przy budowie przetworników pomiarowych, był inicjatorem wdrożenia tej technologii w zielonogórskich zakładach Lumel, gdzie produkowano aparaturę pomiarową.